Na vier dagen survivallen in de Ardennen ben ik volkomen gesloopt maar ook goedgehumeurd. Ik heb het zo naar mijn zin gehad en onwijs veel gelachen met mijn vrienden en vriendinnen, het was echt top. De eerste dag had ik het schoon blijven en nagels heel laten en haar mooi hebben en goeie outfits aantrekken al over  boord gezet, en dat was maar goed ook, want ik ben meerdere malen in de modder beland door een aantal erg leuke personen (ik ga geen namen noemen), maar zelf heb ik met modder gegooid (en ook met nat brood, uitgekauwd spek en yoghurt trouwens).

Ook ben ik volkomen beurs; ik heb zo’n tien verschillende voorwerpen tegen mijn hoofd gekregen gedurende die paar daagjes kamp, waaronder tennisballen, frisbees-die-eigenlijk-geen-frisbees-waren, een, uh, helm en een paal. Die laatste kwam nogal hard aan en was helaas ook een beetje helemaal mijn eigen schuld… die helm ook trouwens.
Ik heb bovendien mijn haar en wenkbrauwen nog verschroeid door een ongelukkige actie met het campinggasje; gelukkig zie je er niet veel van, maar het voelt wel naar en het stinkt ook een beetje.
Verder heb ik zo’n tienduizend keer dezelfde grappen gemaakt (en ze bleven leuk, dat is de kracht van de herhaling), heb ik meerdere malen de bloemenman in Utrecht nagebootst (ook ‘s nachts), ben ik elke dag nat geregend en heb ik een hele dag lang voor bijna elke zin die ik zei het woord ‘commando’ geplakt, en dit klinkt nogal onnozel en ook een beetje random, maar als je er bij was, weet je dat het eigenlijk heel erg, uh, intelligent was.

O ja, en we hebben natuurlijk allemaal van die activiteiten gedaan, zoals abseilen, mountainbiken, boogschieten (waarvan ik dacht dat ik er heel goed in was, maar dat bleek beginnersgeluk geweest te zijn), wandelen, in koude, glibberige, modderige grotten kruipen (waarbij ik mijn hele regenpak en mijn ego gesloopt heb) en groepsbondingsspellen, die eigenlijk nergens op sloegen aangezien we in zo’n tachtig verschillende groepjes werden onderverdeeld, waardoor het groep-idee een beetje naar de maan ging, en iedereen werd chagrijnig omdat het ook niet echt leuke spellen waren, maar ja.
En tussen al dat survivallen door, hebben we luidkeels allerlei soorten liederen gezongen, in canon uiteraard, en meerstemmig (waarbij het lied Summer lovin een terugkerend verschijnsel was) totdat niemand het meer aan kon horen, behalve wijzelf, en we nog steeds niet stopten.
‘s Avonds deden we spelletjes waar ik helaas weinig van snapte en snoepten we uit de voedseltas waar ik helaas als enige niet aan bijgedragen heb. Het was ontzettend gezellig, en ook al heb ik nu overal spierpijn, voelt mijn hoofd alsof ik volkomen in elkaar geramd ben en ben ik doodop, ik zou het zo nog een keer doen.

Oh, en als ik nog wat ben vergeten, plaats dan even een reactie voor de volledigheid ;)

Ik heb geen idee wat we hier aan het doen zijn, maar het ziet eruit alsof we dansen...?

Heel mooi samen met Sab in onze tent ;)

En met lieve Lorie <3

Helmen op want abseilen kan gevaarlijk zijn hè.

Korte fotoshoot met Yrs en Wencke :)

En een hele mooie vage foto op de terugweg in de bus.

Plaats reactie


Blijf op de hoogte!